Υπηρεσίες


Εμφυτεύματα

Το οδοντικό εμφύτευμα είναι μια μικρή βίδα από τιτάνιο, η οποία τοποθετείται χειρουργικά στο οστό της γνάθου, στο σημείο ενός ή περισσοτέρων δοντιών που έχουν χαθεί, και λειτουργεί ως αντικαταστάτης της ρίζας ενός δοντιού. Σε εμφύτευμα ή εμφυτεύματα μπορεί να στηριχθεί ένα μεμονωμένο δόντι, μια γέφυρα δοντιών, ή ακόμη και μία ολική οδοντοστοιχία.

Η διαδικασία τοποθέτησης

Αφου γίνει τοπική αναισθησία στην περιοχή του ελλείποντος δοντιού γίνεται τομή των ούλων και αποκαλύπτεται το οστό της γνάθου. Στην συνέχεια με ειδικά τρυπάνια διανοίγεται φρεάτιο μέσα στο οστό, μήκους περίπου 10 με 15 mm στο οποίο κοχλιώνεται το εμφύτευμα. Στη συνέχεια συρράπτονται τα ούλα ώστε να πραγματοποιηθεί η διαδικασία της οστεοενσωμάτωσης για περίπου 3 με 4 μήνες. Μετά την πάροδο αυτού του χρονικού διαστήματος πραγματοποιείται και παλι τομή στα ούλα πάνω από το σημείο που τοποθετήθηκε το εμφύτεμα ώστε να αποκαλυφθεί. Στη συνέχεια τοποθετείται το διαβλεννογόνιο στοιχείο επούλωσης (κολόβωμα) το οποίο συγκρατεί τα ούλα ώστε να επουλωθούν και να αποκτύσουν παρόμοια μορφολογία με αυτήν των ούλων που περιβάλλουν ένα φυσικό δόντι. Μετά από δύο εμβομάδες λαμβάνονται αποτυπώματα των γνάθων ώστε να κατασκευαστεί το προσθετικό δόντι το οποίο θα βιδωθεί πάνω στο κυρίως εμφύτευμα.

Στεφάνες

Η στεφάνη (ή θήκη ή κορώνα) είναι ένα τεχνητό δόντι, το οποίο αναπληρώνει τη μορφολογία ενός φυσικού δοντιού η οποία έχει αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό.

Το υλικό των στεφανών μπορεί να είναι:
 – Μέταλλο και πορσελάνη, – Ζιρκονία και πορσελάνη – Χρυσοπλατίνα και πορσελάνη ή – αποκλειστικά πορσελάνη (ολοκεραμική στεφάνη).

Γέφυρες

Η γέφυρα είναι μια κατασκευή που αντικαθιστά ένα ή περισσότερα χαμένα δόντια είναι στηριγμένη μόνιμα σε ένα ή περισσότερα δόντια ή ρίζες ή εμφυτεύματα και αποκαθιστά το σχήμα του οδοντικού φραγμού, γεφυρώνει το διάστημα ανάμεσα στα δόντια στηρίγματα από εκεί και ο όρος γέφυρα.Τα μέρη μιας γέφυρας είναι τα δόντια στηρίγματα, οι συγκρατητήρες( στεφάνες, ένθετα, επένθετα κ.α.), το γεφύρωμα (ενδιάμεσο) και ο σταθερός ανένδοτος σύνδεσμος.Φτιάχνοντας την γέφυρα αποτρέπουμε τα δόντια και τους ανταγωνιστές δόντια να μην μετακινηθούν προς την νωδή περιοχή δημιουργώντας προβλήματα με την σύγκλειση και την κροταφογναθική διάρθρωση.

Λεύκανση Δοντιών

Η λεύκανση των δοντιών συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πιο δημοφιλείς διαδικασίες της αισθητικής οδοντιατρικής. Πρόκειται για μια απόλυτα ασφαλή και με μικρό κόστος διαδικασία, η οποία συμβάλλει στη αλλαγή του χρώματος των δοντιών με αποτέλεσμα να βελτιώνει σημαντικά την αισθητική τους εμφάνιση. Η λεύκανση των δοντιών μπορεί να αφορά ζωντανό ή απονευρωμένο δόντι, ενώ η διαδικασία της λεύκανσης μπορεί να πραγματοποιηθεί από τον ασθενή στο σπίτι, από τον οδοντίατρο στο χώρο του οδοντιατρείου ή συνδυασμός των δύο παραπάνω.Η εξωτερική επιφάνεια του δοντιού ονομάζεται σμάλτο. Μέρα με τη μέρα, στην επιφάνεια του σμάλτου σχηματίζεται μια λεπτή επικαλυπτική στρώση στην οποία εύκολα προσκολλώνται δυσχρωμίες. Οι δυσχρωμίες αυτές ονομάζονται εξωτερικές δυσχρωμίες ή κηλίδες. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για τους οποίους δημιουργούνται οι εξωτερικές δυσχρωμίες είναι η ηλικία, το τσιγάρο, τα αναψυκτικά, το κρασί, το τσάι και ο καφές. Δυσχρωμίες, ωστόσο, είναι πιθανόν να προκύψουν και στο εσωτερικό του δοντιού. Πρόκειται για τις λεγόμενες εσωτερικές δυσχρωμίες. Οι εσωτερικές δυσχρωμίες οφείλονται κυρίως στην παρατεταμένη παραμονή των εξωτερικών δυσχρωμιών στην επιφάνεια του δοντιού, αλλά και σε άλλους παράγοντες, όπως στην ηλικία, στη υπερβολική έκθεση στο φθόριο κατά την παιδική ηλικία, τη λήψη αντιβιοτικών που περιέχουν τετρακυκλίνη, σε ορμονικές διαταραχές, φάρμακα κ.α.Η πλέον συνηθισμένη εσωτερική δυσχρωμία είναι αυτή που δημιουργείται σε δόντι το οποίο έχει απονευρωθεί.

Τύποι λεύκανσης δοντιών

Η λεύκανση δοντιών μπορεί να γίνει στο οδοντιατρείο ή/και στο σπίτι και να αφορά ζωντανό ή απονευρωμένο δόντι. Στις περισσότερες περιπτώσεις λεύκανσης γίνεται εφαρμογή στην επιφάνεια του δοντιού ενός διαλύματος λεύκανσης (υπεροξείδιο του καρβαμιδίου ή του υδρογόνου, σε διαφορετικές, κατά περίσταση, περιεκτικότητα) που έχει τη μορφή ζελέ. Το υλικό αυτό, αφού τοποθετηθεί στην επιφάνεια του δοντιού αυτοενεργοποιείτε ή ενισχύετε η δράση του με την χρήση ειδικής συχνότητας φωτός (laser, ειδικές λάμπες λεύκανσης, αλλογόνο, ,led κ.α.).

Λευκαντικός παράγοντας και μηχανισμός δράσης

Ο παράγοντας που χρησιμοποιείται για την λεύκανση των δοντιών είναι το υπεροξείδιο του καρβαμιδίου και το υπεροξείδιο του υδρογόνου σε διαφορετικές κατά περίσταση περιεκτικότητα. Το υπεροξείδιο του καρβαμιδίου μόλις έρθει σε επαφή με το σμάλτο των δοντιών διασπάται σε υπεροξείδιο του υδρογόνου και ουρία και στη συνέχεια το υπεροξείδιο του υδρογόνου διασπάται σε νερό και δραστικά ιόντα υδροξυλίου. Αυτά τα ιόντα προκαλούν την λεύκανση των δοντιών αφού προσκολλώνται στα σωματίδια των δυσχρωμιών και τις διαλύουν.

Λεύκανση δοντιών στο σπίτι

Για τη λεύκανση στο σπίτι ο οδοντίατρος παίρνει αποτυπώματα των δοντιών για να κατασκευάζει τα μασελάκια που θα υποδεχτούν τον λευκαντικό παράγοντα. Στο σπίτι ο ασθενής γεμίζει το κάθε μασελάκι με το λευκαντικό ζελέ που του έχει δώσει ο οδοντίατρος και το φοράει για τουλάχιστον 2 ώρες καθημερινά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το επιθυμητό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται σε μία ή δύο εβδομάδες. Ωστόσο, ο ασθενής θα πρέπει να συνεχίσει να φοράει το μασελάκι για διάστημα τεσσάρων εβδομάδων ή και περισσότερο.

Λεύκανση δοντιών στο οδοντιατρείο

Η λεύκανση στο ιατρείο διαρκεί από 30 έως 90 λεπτά και θα χρειαστούν από μία έως και τρεις συνεδρίες, ανάλογα με τον τύπο της δυσχρωμίας και το πόσο λευκά επιθυμείτε να γίνουν τα δόντια σας. Ο οδοντίατρος ξεκινά καταγράφοντας το ιστορικό του ασθενή, ώστε να μάθει πώς προέκυψαν οι δυσχρωμίες των δοντιών (Διαφορετικοί τύποι δυσχρωμιών θα έχουν διαφορετική απόκριση στη θεραπεία), εφαρμόζει ένα ειδικό προστατευτικό ζελέ στα ούλα και στη συνέχεια τον λευκαντικό παράγοντα. Οι λευκαντικοί παράγοντες μπορεί να είναι αυτοενεργοποιούμενοι ή να ενεργοποιούνται με θερμότητα ή με ειδικής συχνότητας φώς (laser, led, plasma κ.α.)

Λεύκανση δοντιών στο οδοντιατρείο σε απονευρωμένο δόντι

Η βελτίωση της εμφάνισης ενός δοντιού που έχει απονευρωθεί απαιτεί την εφαρμογή μίας ελαφρά διαφορετικής τεχνικής με την οποία το δόντι λευκαίνει από το εσωτερικό του. Ο οδοντίατρος εφαρμόζει τον λευκαντικό παράγοντα εντός του δοντιού και στη συνέχεια φράζει το δόντι με προσωρινό σφράγισμα αφήνοντας το υλικό να δράσει για αρκετές μέρες. Η διαδικασία αυτή είτε θα έχει αποτέλεσμα με μία μόνο εφαρμογή είτε θα χρειαστεί να επαναληφθεί εωσότου το δόντι αποκτήσει την επιθυμητή απόχρωση.

Λεύκανση δοντιών, ανεπιθύμητες ενέργειες

Η λεύκανση των δοντιών είναι μια απόλυτα ασφαλής διαδικασία. Στην παγκόσμια επιστημονική βιβλιογραφία έχουν δημοσιευθεί, από έγκυρους επιστημονικούς φορείς, περισσότερες από 10.000 ερευνητικές εργασίες που να αφορούν την λεύκανση χωρίς ούτε μία να αναφέρει οποιαδήποτε πρόκληση βλάβης. Οι παρενέργειες της λεύκανσης είναι σπάνιες, αν και τα δόντια ορισμένων ασθενών (σε ποσοστό ασθενών μικρότερο του 7%) είναι πιθανό να γίνουν πιο ευαίσθητα για ένα μικρό χρονικό διάστημα (2-3 ημέρες). Πιθανό είναι επίσης να προκληθεί ένας παροδικός ελαφρύς ερεθισμός των ούλων(σε ποσοστό ασθενών μικρότερο του 1%). Κατά την εγκυμοσύνη η λεύκανση αντενδείκνυται προληπτικά, καθώς η επίπτωση των λευκαντικών υλικών στην ανάπτυξη του εμβρύου δεν είναι ακόμα γνωστή.

Λεύκανση δοντιών, κόστος και διάρκεια του αποτελέσματος

Το κόστος της λεύκανσης δοντιών κυμαίνεται από 150€ έως 1200€. Ο μέσος όρος του κόστους είναι τα 500€. Το κόστος της λεύκανσης δοντιών εξαρτάται με το αν πρόκειται για δόντι που έχει απονευρωθεί ή ζωντανό δόντι όπως επίσης εάν η λευκανση των δοντιών γίνετε στο σπίτι ή στο ιατρείο καθώς επίσης εάν γίνετε με laser, με αυτοενεργοποιούμενα υλικά ή χρήση ειδικής συχνότητας φωτός. Το αποτέλεσμα της λεύκανσης δοντιών έχει μέσο χρόνο διάρκειας 18 μήνες. Μπορεί βέβαια με την κατάλληλη συντήρηση να είναι μόνιμο.

Σφραγίσματα ή Εμφράξεις

Ως ¨έμφραξη¨ οι οδοντίατροι εννοούν το ¨σφράγισμα¨, δηλαδή την αναπλήρωση της μορφολογίας του δοντιού ή οποία έχει αλλοιωθεί κυρίως λόγω τερηδόνας. Τα υλικά με τα οποία οι οδοντίατροι εμφράσουν μια βλάβη (κοιλότητα) μπορεί να είναι το αμάλγαμα, ή ρητίνη, η πορσελάνη κ.α.

Οι εμφράξεις μπορεί να είναι άμεσες (αφου παρασκευαστεί κατάλληλα το δόντι, ο οδοντίατρος θα αναπληρώσει στην ίδια επίσκεψη την μορφολογία του δοντιού που έχει χαθεί με ρητίνη, αμάλγαμα κ.α.) ή έμμεσες (το τμήμα του δοντιού που έχει αλλοιωθεί, με την καθοδήγηση του οδοντιάτρου θα κατασκευαστεί σε οδοντοτεχνικό εργαστήριο και σε μία δεύετρη επίσκεψη ο οδοντίατρος θα ολοκληρώσει την έμφραξη). Οι έμεσσες εμφράξεις μπορεί να είναι ένθετες, επένθετες και το εμφρακτικό υλικό να είναι η ρητίνη, ρητίνη με ρινίσματα πορσελάνης, πορσελάνη κ.α.

Σημείωση: Στο οδοντιατρείο μας δεν χρησιμοποιούνται υλικά που εμπεριέχουν υδράργυρο (πχ. αμάλγαμα -μαύρο σφράγισμα). Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι αλλεργικοί στον υδράργυρο ή να είναι ανήσυχοι για τις συνέπειές του. Έρευνες έδειξαν ότι η έκθεση στην ποσότητα του υδράργυρου από τις εμφράξεις είναι όμοια με οποιασδήποτε άλλης πηγής οι άνθρωποι δέχονται από το περιβάλλον. Παρ΄όλα αυτά όμως η FDA (USA food and drug administrationADA (American Dental Association) εξετάζει το ενδεχόμενο κατάργησης της χρήσης του ενώ ορισμένες χώρες την έχουν ήδη απαγορέψει.

Ενδοδοντικές θεραπείες - Απονευρώσεις

Τι είναι η απονεύρωση;

Η απονεύρωση είναι μία διαδικασία που γίνεται για να σωθεί ο κατεστραμμένος ή νεκρός πολφός του ριζικού σωλήνα του δοντιού, μέσω του καθαρισμού του «άρρωστου» πολφού και της σχηματοποίησης του ριζικού σωλήνα. Ο σωλήνας γεμίζεται με γουταπέρκα, ένα ελαστικό υλικό σαν καουτσούκ, για να προληφθεί η επανεμφάνιση μόλυνσης στο δόντι. Στη συνέχεια το δόντι σφραγίζεται μόνιμα, ή με έναν άξονα και/ή πορσελάνινη στεφάνη. Αυτό επιτρέπει στους ασθενείς να διατηρήσουν τα δόντια τους.

Τι περιλαμβάνει μία απονεύρωση;

Αφού ο οδοντίατρός σας έχει εξετάσει τα δόντια σας και σας έχει συστήσει κάποια θεραπεία, μπορεί είτε να κάνει ο/η ίδιος/α τη θεραπεία ή να σας παραπέμψει σε έναν ενδοδοντολόγο (εξειδικευμένος οδοντίατρος για τον οδοντικό πολφό). Η ενδοδοντική θεραπεία στο Ιατρείο γίνεται σε μία μόνο δίωρη συνεδρία.

Αρχικά γίνεται τοπική αναισθησία για να μουδιάσει η περιοχή. Στη συνέχεια τοποθετείται μία ελαστική μεμβράνη γύρω από το δόντι ώστε να το απομονώσει. Μετά δημιουργείται ένα κενό από την στεφάνη στο θάλαμο του πολφού, το οποίο καθαρίζεται και σχηματοποιείται μαζί με οποιοδήποτε άλλο μολυσμένο ριζικό σωλήνα. Ενδέχεται επίσης να χορηγηθεί κάποιο φάρμακο στην περιοχή για την καταπολέμηση των βακτηριδίων. Ανάλογα με την κατάσταση του δοντιού η στεφάνη μπορεί να σφραγιστεί προσωρινά ώστε να μη μολυνθεί ξανά το δόντι ή να μείνει ανοιχτό το δόντι ώστε να αναρρώσει. Μία άλλη περίπτωση είναι ο οδοντίατρος να γεμίσει αμέσως τους ριζικούς σωλήνες.

Σε περίπτωση που έχετε προσωρινό σφράγισμα, στην επόμενη επίσκεψή σας ο οδοντίατρος θα το αφαιρέσει και θα γεμίσει το θάλαμο του πολφού και τον/τους σωλήνα/ες με το ελαστικό υλικό γουταπέρκα ή κάποιο άλλο υλικό για να προληφθεί η μόλυνση της περιοχής ξανά. Εάν το δόντι είναι ακόμα αδύναμο, ενδέχεται να τοποθετηθεί ένας μεταλλικός άξονας πάνω από το σωλήνα για να ενισχύσει το δόντι. Όταν γεμίσει, η περιοχή σφραγίζεται μόνιμα. Τέλος, μία πορσελάνινη στεφάνη τοποθετείται συνήθως πάνω από το δόντι για να ενισχύσει τη δομή του και να βελτιώσει την εμφάνισή του. Τι κίνδυνοι και τι περιπλοκές ενδέχεται να υπάρξουν;

Περισσότερο από το 99% των απονευρώσεων γίνονται με επιτυχία. Ωστόσο, σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις, η διαδικασία πρέπει να επαναληφθεί ή να γίνει κάποια χειρουργική επέμβαση λόγω της ύπαρξης «άρρωστων» παρακλαδιών στο σωλήνα. Αυτό θα γίνει αντιληπτό επειδή θα επανέλθει ο πόνος.

Τι συμβαίνει μετά τη θεραπεία;

Η φλεγμονή των ιστών ίσως προκαλέσει δυσφορία για μερικές μέρες, κάτι που μπορεί να ελεγχθεί με απλά αναλγητικά. Η παρακολούθηση της επούλωσης των ιστών γίνεται μέσω μίας επαναληπτικής εξέτασης. Από τώρα και στο εξής, πρέπει να βουρτσίζετε τα δόντια σας συχνά χρησιμοποιώντας οδοντικό νήμα, να αποφεύγετε το μάσημα σκληρών τροφών με το απονευρωμένο δόντι μέχρι να επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας για την τελική αποκατάσταση του δοντιού.

Περιοδοντικές θεραπείες

Η Ουλοπλαστική είναι μια οδοντιατρική θεραπεία που περιλαμβάνει τη χειρουργική αναδιαμόρφωση των ούλων και του περιγράμματος τους γύρω απο τα δόντια για αισθητικούς ή θεραπευτικούς σκοπούς. Χαρακτηρίζεται και σαν πλαστική χειρουργική του περιοδοντίου. Η ουλοπλαστική είναι μια απο τις τεχνικές της αισθητικής οδοντιατρικής και μπορεί να βοηθήσει τα δόντια να αποκτήσουν μια πιο φυσική και αρμονική εμφάνιση.

Η ουλοπλαστική θεραπεία ξεκινά συνήθως με ουλεκτομές που γίνονται από τον οδοντίατρο, συνήθως περιοδοντολόγο, αφού μουδιάσει τα ούλα του ασθενούς με τη χρήση ενός τοπικού αναισθητικού. Ο υπερβάλλων ιστός των ούλων αφαιρείται με τη χρήση χειρουργικού νυστεριού, ηλεκτροτόμου, ή με τη χρήση laser.

Μετά απο μία ουλεκτομή (ανεξάρτητα απο την αιτία για την οποία έγινε) τα όρια του υπόλοιπου ιστού των ούλων φαίνονται χοντρά και η διαμόρφωση τους γύρω απο το δόντι δείχνει αφύσικη. Τα ούλα πρέπει να λεπταίνουν σταδιακά καθώς πλησιάζουν και περιβάλλουν το δόντι. Αυτό επιτυγχάνεται με τη δεύτερη μορφή της ουλοπλαστικής θεραπείας, που έχει σαν στόχο να δώσει μια πιό φυσική εμφάνιση στα όρια των ούλων στα σημεία επαφής τους με τα δόντια. Για αυτό το λόγο η ουλοπλαστική για τη βελτίωση ή αποκατάσταση της εμφάνισης ενός ασθενούς είναι απαραίτητη μετά απο σχεδόν κάθε περίπτωση ουλεκτομής, ακόμη και αν αυτή έγινε λόγω θεραπευτικής και όχι αισθητικής αιτιολογίας (πχ. για θεραπεία ουλίτιδας, υποουλικό σφράγισμα ή διευκόλυνση τοποθέτησης ακίνητης προσθετικής εργασίας όπως μιά στεφάνη). Το σχήμα των ούλων διαμορφώνεται (συνήθως με μιά κλίση περίπου 45 μοιρών σε σχέση με την επιφάνεια των δοντιών) χρησιμοποιώντας είτε ειδικά νυστέρια είτε laser.

Τα περισσότερα από τα σύγχρονα οδοντιατρεία χρησιμοποιούν σήμερα ειδικά λέιζερ μαλακών ιστών για την εκτέλεση της επέμβασης ουλοπλαστικής. Η χρήση συσκευής LASER, προσφέρει μια σειρά από πλεονεκτήματα σε σχέση με τη χρήση κλασσικής χειρουργικής με νυστέρι:

  • Πιο ανώδυνη επέμβαση.
  • Πολύ λιγότερη αιμορραγία (και κατά την επέμβαση αλλά και μετεγχειρητικά).
  • Μειωμένες μετεγχειρητικές επιπλοκές.
  • Ταχύτερη επούλωση και καλύτερη ανάπλαση των ούλων.

Όψεις πορσελάνης

Οι όψεις δοντιών (όψεις πορσελάνης ή laminate veneers) είναι εξαιρετικά λεπτές φλούδες  -με μέσο όρο πάχους 0,5 mm- από κεραμικό υλικό (πορσελάνη) οι οποίες τοποθετούνται στο πρόσθιο μέρος των δοντιών και χρησιμοποιούνται για να διορθώσουν αισθητικές ατέλειες που αφορούν το σχήμα, το χρώμα ή τα συγκλεισιακά προβλήματα των δοντιών.

Οι αισθητικές ατέλειες που μπορούν να αντιμετωπιστούν με τις όψεις πορσελάνης περιλαμβάνουν:

* Τα ελαφρώς στραβά δόντια * Τα δυσχρωμικά δόντια * Τα σπασμένα δόντια * Τα κενά μεταξύ των δοντιών (διαστήματα) * Την επιδιόρθωση άνισων δοντιών

Στο παρελθόν, ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν αυτές οι ατέλειες ήταν τα δόντια να καλυφθούν με στεφάνες (θήκες) και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα των όψεων πορσελάνης σε σχέση με τις στεφάνες είναι ότι τα δόντια χρειάζονται πολύ λιγότερη παρασκευή (τρόχισμα). Απαραίτητη προϋπόθεση, βέβαια, είναι τα δόντια που θα δεχτούν όψεις πορσελάνης να είναι δομικά ολόκληρα.

‘Οψεις πορσελάνης: η διαδικασία τοποθέτησης

Πριν αρχίσει η διαδικασία τοποθέτησης των όψεων πορσελάνης , ο οδοντίατρος πραγματοποιεί μια διαδικασία που ονομάζεται mock-up κατα την οποία κατασκευάζει προσωρινές όψεις και τις τοποθετεί επίσης προσωρινά στα δόντια σας ώστε να εκτιμήσετε το αποτέλεσμα των μόνιμων όψεων πορσελάνης.

Για την τοποθέτηση των όψεων πορσελάνης συνήθως χρειάζονται τρεις συνεδρίες.

Ο οδοντίατρός θα προπαρασκευάσει την επιφάνεια του δοντιού που θα δεχτεί την όψη πορσελάνης τροχίζοντας έως και 0,5 χιλιοστό από την αδαμάντινη, ώστε να προσαρμόσει το πάχος των όψεων. Σε μερικές περιπτώσεις, βέβαια, μπορεί να μην χρειαστεί να αφαιρεθεί καθόλου αδαμαντίνη. Εάν είναι απαραίτητο σε αυτή τη διαδικασία θα χρησιμοποιήθει ένα τοπικό αναισθητικό.

Στη συνέχεια, θα αποτυπωθούν τα δοντια και μαζί με τις οδηγίες κατασκευής των όψεων τα αποτυπώματα θα σταλούν σε ένα οδοντοτεχνικό εργαστήριο, το οποίο και θα τις κατασκευάσει. Συνήθως, για να κατασκευαστούν οι όψεις πορσελάνης από το οδοντοτεχνικό εργαστήριο, χρειάζεται 5 έως 8 ημέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου στα δόντια του ασθενή θα έχουν τοποθετηθεί προσωρινές όψεις.

Στη τελική επίσκεψη, ο οδοντίατρος θα αφαιρέσει τις προσωρινές όψεις και θα τοποθετήσει τις μόνιμες, αρχικά σταθεροποιώντας τες προσωρινά με νερό ή γλυκερίνη, ώστε να μπορεί να ελέγξει την εφαρμογή και το χρώμα τους. Μόλις αυτή η διαδικασία ολοκληρωθεί, ο οδοντίατρος θα καθαρίσει τα δόντια του ασθενή επιμελώς και θα κολλήσει τις όψεις μόνιμα με συγκολλητική ύλη, η οποία στεγνώνει με ένα υψηλής έντασης φως.

Συνήθως τα δόντια στα οποία τοποθετούνται οι όψεις πορσελάνης αφορούν την αισθητική ζώνη της άνω γνάθου (4 έως 10 πρόσθια δόντια της άνω γνάθου).